Bir toplantıda ya da etkinlikte bu cümleyi duyduğunuzda ne hissediyorsunuz? Çoğu zaman bir güç göstergesi gibi algılanır. "Biz bağımsızız, biz üretiyoruz, biz kontrol ediyoruz." Kulağa iyi geliyor.
Ama bu cümlenin arkasına geçip baktığınızda tablo her zaman o kadar net değil. Çünkü "her şeyi içeride yapmak" bazen gerçek bir stratejik tercih, bazen de alışkanlıktan ya da alışkanlıktan vazgeçememekten gelen bir refleks.
Bu yazı o refleksi sorguluyor.
Bir üretim şirketi yazılım yapabilir. Bir lojistik şirketi uygulama geliştirebilir. Teknik olarak bu mümkün. Ama bu şirketleri teknoloji şirketi yapmaz.
Teknoloji şirketlerinin tüm enerjisi, bütçesi ve insan kaynağı teknolojiyi geliştirmeye odaklanır. Bir üretim şirketinin enerjisi ise - ya da en azından olması gereken - üretmeye, verimli çalışmaya, müşteriye değer katmaya odaklanır.
İkisini karıştırdığınızda ne olur? Core işinizden kaynak çekmeye başlarsınız. Farkında olmadan öncelikleriniz kayar.
İçeride bir yazılım geliştirmeye karar verdiğinizde gördüğünüz maliyet genellikle şudur: bir geliştirici, birkaç ay, bir bütçe kalemi.
Gözden kaçan liste ise çok daha uzundur. Bakım. Güncellemeler. Güvenlik yamaları. Yeni ihtiyaçlara göre geliştirme. Entegrasyon sorunları. Ve bu işleri yapacak ekibin sürekliliği çünkü o ekipten biri ayrıldığında sistemin bakımını kim üstlenir?
Çoğu şirket bu toplamı başta hesaplamaz. Hesapladıklarında ise karar çoğu zaman farklı çıkıyor.
Birçok şirket içeride geliştirme kararını alırken şu soruyu sorar: "Bunu yapabilir miyiz?"
Bu sorunun cevabı genellikle "evet"tir. Kaynak ayırırsanız, zaman tanırsanız, ekip kurarsanız yapabilirsiniz.
Ama asıl soru bu değil. Asıl soru şu: "Bunu bizim yapmamıza gerçekten gerek var mı?"
Bu soruyu sormak zayıflık değil, olgunluktur. Neyi yapacağınıza karar vermek kadar neyi yapmayacağınıza karar vermek de stratejik bir beceridir.
İçeride geliştirmenin gerçekten anlamlı olduğu durumlar var. Eğer geliştirdiğiniz şey size rekabet avantajı sağlıyorsa, sektörünüze özel bir ihtiyacı karşılıyorsa ve piyasada bunun için hazır bir çözüm yoksa o zaman mantıklı.
Ama çalışan izin takibi için, bordro hesabı için, servis yönetimi için sıfırdan sistem geliştirmek bu kategoriye giriyor mu? Bu problemler onlarca yıldır çözülüyor. Onlarca şirket bu alanlarda uzmanlaşmış.
Tekerleği yeniden icat etmek için harcanan kaynak, gerçekten icat edilmesi gereken şeyden çalınıyor.
Her şirketin enerjisini yönlendirdiği bir alan vardır. Üretim şirketleri üretimde, perakende şirketleri müşteri deneyiminde, lojistik şirketleri operasyonlarında en iyisi olmak için çalışır.
İK operasyonları bu denklemde destekleyici bir işlevdir. Önemlidir, ama şirketin rekabet avantajını belirleyen alan genellikle burası değildir. Dolayısıyla bu alanda piyasada zaten çalışan, test edilmiş, sürekli geliştirilen bir platformu tercih etmek kaynağı asıl işe yönlendirmek anlamına gelir.
Ming tam olarak bu noktada devreye giriyor. Çözülmüş problemleri tekrar çözmenize gerek kalmadan, İK operasyonlarınızı otopilota alıp odağınızı gerçekten önemli olan yere verebilirsiniz.
